Günümüzde konuşulan İngilizce – yani Modern İngilizce, sadece son 200 yıldır kullanılmakta, ancak İngiliz dilinin bütün tarihi çok daha eski.

Tarihçilerin çoğu İngiliz dilinin ‘Angles’ diye anılan Danimarka’lı bir Alman halkının 5. yüzyılda İngiliz adalarını istila edilişi sırasında ortaya çıktığında hemfikirdirler. “England” ve “English” kelimelerinin her ikisi de ‘Angles’ halkından gelmektedir.

Eski İngilizce

‘Angles’ler ve diğer Alman halkları İngiliz adalarına gelmeden önce Roma İmparatorluğu ile uzun yıllar boyu savaşmışlar ve ticaret yapmışlardı. Dolayısıyla bu Alman halkları zaten ‘camp’, ‘cheese’, ‘cook’, ‘street’ ve ‘wall’ gibi birçok Latin sözcüklerini kullanmaktaydılar.

Ancak bu Eski İngiliz dili bugün konuştuğumuz İngilizce’den yine de çok farklıydı. İşte ünlü şiir Beowulf’tan kısa bir örnek:

“Hwæt! Wē Gār-Dena in geārdagum, þēodcyninga, þrym gefrūnon, hū ðā æþelingas ellen fremedon. Oft Scyld Scēfing sceaþena þrēatum, monegum mǣgþum, meodosetla oftēah, egsode eorlas.”

Bu şiir Modern İngilizce’ye aşağıdaki gibi çevirilir:

“Lo, praise of the prowess of people-kings of spear-armed Danes, in days long sped, we have heard, and what honor the athelings (princes) won!”

‘Angles’lerin Alman dili, sadece İrlanda, İskoçya ve Galler gibi yerlerde kullanılan ‘Brythonic’ veya ‘Celtic’ dillerinin neredeyse tamamiyle yerine geçti.

Eski İngilizce aynı zamanda İngiltere’nin kuzeydoğusunu istila eden Viking’lerin kullandığı Norveç dilinden de güçlü bir biçimde etkilenmiştir.

Orta İngilizce

Eski İngilizce’den sonra, Orta İngilizce dönemi 1066′daki Norman istilası ile başladı. Normanlar şimdiki Fransa’dan geldiler ve beraberlerinde eski Fransız dilini getirdiler. Bu dönem boyunca bayağı halk İngilizce’nin bu daha Alman formunu konuşmaya devam ederken soylular bu Fransızca benzeri dili konuştular. Ne var ki, zamanla bu iki dil de birbirine karıştı.

Ancak Orta İngilizce yine de bugünün İngilizce konuşan halkları tarafından güçlükle anlaşılabilir. İşte 14.yüzyılın ünlü yazarı Geoffrey Chaucer’dan kısa bir örnek:

“Whan that Aprill, with his shoures soote
The droghte of March hath perced to the roote
And bathed every veyne in swich licour,
Of which vertu engendred is the flour;”

Gördüğünüz üzere bazı kelimeler anlaşılır, ama imla bugün kullandığımız İngilizce’de olduğundan çok daha farklı.

Modern öncesi ve Modern İngilizce

Modern öncesi İngilizce 15. yüzyılda – aşağı yukarı Shakespeare devrinde başladı. Ve buna rağmen İngilizce’nin bu formu bile Modern İngilizce ile aynı değil. Bunu Eski Osmanlıca ile Modern Türkçe arasındaki farkla karşılaştırabilirsiniz.

İlk standart İngilizce sözlüğün basımı ve Modern İngilizce’nin iletişimde kullanılmaya başlanması 18. yüzyılın ortalarına kadar gerçekleşmedi.

Aşağı yukarı aynı zamanda İngiliz İmparatorluğu bütün dünyaya yayılmaya başladı – bu da İngilizce’yi birçok değişik ülkeye götürdü. Geç 19. ve 20. yüzyıllarda Amerika Birleşik Devletleri de ekonomik ve askeri gücünü büyük bir hızla arttırdı, böylelikle İngilizce neredeyse her ülkeye yayıldı ve gerçekten evrensel bir dil olarak yerleşti.

Günümüz İngilizcesi

Bugün, İngilizce ne İngiliz’lere ne de Amerika’lılara ait. Aksine, bütün dünyaya ait – ve onunla ne yapacağımıza karar verebiliriz. Benim görüşüm İngilizce artık emperyalizmin dili değil. Internet sayesinde hemen herkes her yerde İngilizce öğrenebilir. Ve İngilizce sayesinde herkes – her yerdeki insanlar ile iletişim kurabilir. Birçok farklı insanın iletişim ve diyaloğu vasıtasıyla, inanıyorum ki daha büyük bir anlayış ve hoşgörü eninde sonunda ortaya çıkabilir.